صاحب مؤلفات بسيار از جمله النّهاية فى تفسير خمسمائة آية ، و الوسيلة ، و كتابان فى التفسير مختصر و مطول ، و الناسخ و المنسوخ ، و كتاب فيما يجب على المكلفين . و از براى اوست اشعارى در مراثى ائمه عليهم السّلام كه شيخ طريحى بعض آنها را در منتخب « 1 » ايراد كرده . و والدش شيخ عبد اللّه نيز از علماى جليل و صاحب تصنيفات است . و شيخ احمد مذكور ، تلميذ فخر المحقّقين و از مشايخ ابن فهد است . و نقل من غاية حفظه أنّه ما فطن شيئا فنسيه . و قيل فى حقّه فى بعض الإجازات : خاتم المجتهدين المنتشر فتواه فى جميع العالمين ، شيخ مشايخ الإسلام و قدوة أهل النقض و الابرام . و در بعضى از مجاميع است كه قبر او معروف است در جزيره اكل - به ضم كاف بعد از همزهء مضمومه - و آن را جزيرهء صالح پيغمبر مىگويند و از جمله بلاد بحرين است .

--> و له أشعار يوازن فيها بين صفات محمّد و على - عليهما و على آلهما السلام - و معجزاتهما الباهرات و قد أنافت سبعين بيتا ، و سميت بقصيدة المعاجز « منها » : أصغ و استمع يا طالب الرشد ! : ما الّذى * به المصطفى قد خصّ و المرتضى عليّ محمّد مشتقّ من الحمد اسمه * و مشتقّ من اسم المعالى كذا عليّ محمد محمود الفعال ممجّد * كذلك عال فى مراقى العلا عليّ محمد شقّ البدر نصفين معجزا * له و كذا الشمس قدوردّها عليّ محمّد قد زوّجه ربّى خديجة * و فاطم بنت المصطفى زوجها عليّ و هكذا صدر البيت : بمحمّد و ختمها بعلى - صلوات اللّه عليها و آلهما ( منه رحمه اللّه ) درباره ابن متوّج بحرابى ( متوفاى 810 يا 820 ه . ق . ) ر . ك : امل الآمل ، ج 2 ، ص 16 ؛ انوار البدرين ، ص 10 ؛ لؤلؤة البحرين ، ص 177 ؛ كشكول ، ج 1 ، ص 299 ؛ تعليقة امل الآمل ، ص 91 - 92 ؛ الاجازة الكبيره ، ص 116 ؛ رياض العلماء ، ج 1 ، ص 43 - 45 ؛ طرائف المقال ، ج 1 ، ص 97 ؛ روضات الجنات ، ج 1 ، ص 68 - 71 ؛ تنقيح المقال ، ج 1 ، ص 65 ؛ الكنى و الالقاب ، ج 1 ، ص 402 - 403 ؛ اعيان الشيعه ، ج 3 ، ص 13 - 15 ؛ طبقات اعلام الشيعه ، ( قرن هشتم ) ، ص 7 - 8 ؛ ريحانة الادب ، ج 8 ، ص 194 ؛ مستدرك الوسائل ، ج 3 ، ص 435 ؛ الاعلام ، ج 11 ، ص 159 ؛ الذريعه ، ج 4 ، ص 246 و 248 ، ج 18 ، ص 93 و ج 25 ، ص 75 ؛ رياض الجنه ، ج 1 ، ص 612 ؛ علماء البحرين ، ص 86 ( 1 ) . المنتخب فى جمع المراثى و الخطب ، ج 1 ، ص 153 - 154 ، ط نجف